Michiels weblog:
Florida 2006 - Algemeen
Florida - dag 6
Door Michiel Veenstra, vrijdag 14 juli 2006 om 16:04
Dit is deel 6 van een reisverslag-in-progress van onze recente vakantie naar Florida. Het volledige verslag (voor zover af) vind je hier.
Vandaag merken we hoe goed we hebben gegokt op een totaal van 3 auto's op ons gezelschap: 1 minder was te weinig geweest, 1 meer niet echt nodig en ook zeker onnodig duur :-)
We splitsen al vrij vroeg op: Marc en ik nemen Linda en de meisjes mee op sleeptouw om ze te droppen bij het Magic Kingdom, Roos, Maricha en Pieter bezoeken vandaag Kennedy Space Centre (uurtje rijden naar rechts) en 10e, Ruben en Jessica gaan de kust rond Tampa bekijken (uurtje rijden naar links).
Dat Marc en ik de dames alleen droppen bij het Magic Kingdom, heeft zo z'n redenen: wij moeten hier niet zijn :-) Wij gaan vandaag naar de andere themepark-gigant in Orlando, Universal. Dit complex bestaat uit twee parken: het alom bekende Universal Studios en het meer recent geopende Islands of Adventure, favoriet bij veel themeparkers.
Om binnen te komen moet er flink gelapt worden: bijna 100 dollar om beide parken te mogen zien. Enter Veug. Hij heeft van zus Linda twee tegoedbonnen losgeluld. Deze bonnen werden way back in 1989 aan de bezoekers van Universal verstrekt om kosteloos nog eens terug te komen. Dit omdat, als gevolg van de race met Disney om als eerste een filmpark te openen (Disney won, MGM Studio's ging enkele maanden eerder open dan Universal Studio's), bijna geen enkele attractie naar behoren functioneerde.
Ik geef toe dat ik eerst wat sceptisch ben over de kans van slagen dat de uitzendkracht bij Guest Relations een 17 jaar oud papiertje gaat inruilen voor een tientallen dollars kostend toegangsbiljet, maar het lukt. Sterker nog, voor een luttele 15 euro extra is ons biljet geupgrade naar een twee-parken-ticket en mogen we dus ook bij Islands of Adventure naar binnen.
Daar beginnen we. We merken dat het best druk is (vooral de wachttijd voor The Hulk loopt op naar bijna 40 minuten -- en dat is voor onze verwende gewenning veel), maar doen toch in recordtempo de attracties die er toe doen. Spiderman blijft verbluffend goed en Popeye verbluffend nat. Omdat hij mijn vorige bezoek dichtzat doen we Dudley Doright voor het eerst, maar ook die is verbluffend nat. Doorweekt doen we de rest van het park, wat dan uit niet meer bestaat dan Jurrassic Park River Adventure; Dueling Dragons is dicht en in shows en kiddy-rides hebben we geen zin. We moeten streng zijn, we hebben maar 1 dag voor twee parken en dus valt er hier en daar een attractie af die anderen per se zouden willen doen, maar die wij als expendable zien.
Over naar de buurman dus, Universal Studios. Omdat we toch al zoveel geld hebben bespaard, besluiten we een Express-pas te kopen: voor 15 dollar mogen we bij de belangrijkste attracties de rij skippen. Dit blijkt in de praktijk best mee te vallen (we staan nog zeker bijna overal te wachten), maar hij zorgt er wel voor dat we alle rides en shows die we per se willen zien ook kunnen doen en qua timing (we moeten op tijd Linda en de dochters weer oppikken) perfect uitkomen.
The Mummy is WEL leuk, Shrek 3D is lachen, Twister vermakelijk, Jaws en Men in Black leuk, Back to the future en ET verouderd en Terminator 2 3D cool. Maar wat wel een beetje overheerst is het verschil met Disney qua crowd control. Bij sommige attracties staan we echt veel te lang stil (MET onze Express-pas), waar in Disney altijd alles wel een beetje doorloopt. Wel een groot voordeel: in Universal zit een Starbucks. En dat heeft Disney dan weer niet!
Als we 's avonds weer met z'n allen in The Villa zijn hoor ik wisselende verhalen van de overige partijen: de Kennedy Space Centre-gangers waren lichtelijk teleurgesteld, de Tampa-crew komt met toffe verhalen en dito foto's thuis. Had ik een extra dag de tijd gehad in Orlando, dan was ik graag met ze meegegaan. Ze hebben echt natuurschoon en echte stadjes gezien. Da's ook wel ff lachen tussen alle plastic door :-)
Eten doen we in Downtown Disney, bij Wolfgang Puck's. Het bewijs dat je voor heel redelijke prijzen heel goed kunt eten op Disney grondgebied wordt in dit soort restaurants geleverd: voor ongeveer 15 dollar krijgen we godgloeiend lekkere sushi die we niet eens op kunnen, zoveel is het.
Op weg naar de auto huppelen Roosmarijn en ik snel door de Virgin Megastore en doen onze eerste inkopen daar. De echte schade volgt morgen, want dan gaan we eerst relaxen en daarna ongegeneerd shoppen!
Florida - dag 5
Door Michiel Veenstra, donderdag 8 juni 2006 om 10:09
Dit is deel 5 van een reisverslag-in-progress van onze recente vakantie naar Florida. Het volledige verslag (voor zover af) vind je hier.
Het begint al bijna afgezaagd te worden, maar ook vandaag is het weer vroeg op. Pieter, Marc, z'n zus Linda en haar dochters Megan & Jordan kunnen het wat rustiger aan doen, die gaan in de loop van de ochtend naar Epcot. De rest wordt nog voor openingstijd verwacht in het Magic Kingdom voor de Keys to the Kingdom tour. Deze rondleiding door het Magic Kingdom (vijf uur, inclusief lunch) stond hoog op m'n persoonlijke verlanglijst, maar ik had niet verwacht dat zoveel anderen ook mee wilden gaan op deze deels backstage wandeltocht.
Het goede nieuws is al meteen dat we bij binnenkomst, na het afhalen van onze badges en headset (de groep bestaat uit 20 man en op die manier kunnen we onze tourguide goed blijven verstaan) een kop koffie kunnen scoren. Een warm welkom noemen we dat. Onze tourguide blijkt Robin te zijn: enthousiaste dame in opvallend kostuum, die de hele ochtend (en begin van de middag) geen moment uit haar rol van informatieve, hartelijke en grappige gastvrouw zal vallen.
Robin vertelt tijdens de uitgebreide wandeling veel over de historie van het park en de Disney company in het algemeen. Voor een beetje doorgewinterde Disney-geek gesneden koek, maar het is leuk die dingen nog eens te horen in een park zelf. Bijkomend voordeel is bovendien dat ik nu eindelijk eens de tijd krijg om rustig door het Magic Kingdom te wandelen. In 'thuispark' Parijs is dat al standaard, maar zo vaak ben ik nou eenmaal niet in Florida en als je er dan bent, is het meestal rennen van de ene ride naar de andere. In dit rustige wandeltempo kun je de details van het park veel beter tot je nemen. Tel daarbij dat Robin ook veel details aanwijst die ik nog niet kende (zei daar iemand Hidden Mickeys?) en je hebt een waardevolle besteding van de ochtend.
Hoogtepunt is natuurlijk dat je twee keer 'backstage' komt: daar waar normale bezoekers nooit komen. We zien de achterkant van Splash Mountain (net zo spannend en lawaaierig als je plaatselijke waterzuiveringsinstallatie) en lopen ook wat meters door de 'utilidors', het gangenstelsel onder het Magic Kingdom waar castmembers ongezien voor het publiek van punt A naar punt B kunnen lopen.
Ik vond de tour meer dan de moeite waard en gelukkig denken de anderen daar ook zo over.Het was leerzaam, interessant en vooral erg leuk om eens achter de 'magie' te kunnen kijken. Aanrader! Al was het alleen maar om een tourguide vijf uur achtereen achterstevoren door het Magic Kingdom te zien wandelen.
Wat zo'n tour wel met je doet: moeie voeten. Vijf uur wandelen in rustig tempo is vermoeiend, dus gaan we eerst eens lekker zitten. Al zittend besluiten Jessica, 10e en ik snel even de wachtrij van Stitch's Great Escape in te stappen: de laatste 'grote' attractie die nog op het to-do-lijstje staat van dit park. Foute beslissing: door een technische storing bedraagt de wachttijd 40 in plaats van de aangegeven 5 minuten en de attractie zelf is eigenlijk best suf. Leermomentje.
Het oorspronkelijke plan was om na de tour meteen naar Epcot te gaan, maar dat stellen we even bij: we moeten en zullen nog een keer de Tower of Terror en de Rock n Rollercoaster meepikken, dus op naar MGM. Ruben en 10e gaan vast naar Epcot, maar gaan daar ook al snel weer weg: ze zijn moe en het prive-zwembad bij de villa lonkt :-)
In MGM halen we onze benodigde adrenaline-shots en dan kunnen we ook naar Epcot. We doen Test Track en Soarin': aan meer komen we niet toe. Vooral voor Soarin' staat een erg lange rij... en de Fastpasses zijn al op. De attractie zelf maakt het lange wachten gelukkig meer dan goed.
Na de twee attracties ontmoeten we Marc, Pieter, Linda, Megan en Jordan bij een Mexicaans restaurant. Ze nemen vast plaats om goed zicht te hebben op Illuminations, de avondshow die over een uurtje begint. Wij hebben echter al onze zinnen gezet op de sushi van het Japanse restaurant, dus met een stevige wandel lopen we naar het Japan-gedeelte van World Showcase. De sushi is fijn en op de achtergrond horen we het Flower Power-concert van Davy Jones (Hey hey he's a monkee). Het leven is fijn.
Na het eten lopen we met een goed gevulde cappucino-beker weer naar de rest van het gezelschap om van Illumimations te genieten. Tof vuurwerk op water... blijft mooi!
De dag zit erop. De voeten zijn nu echt moe, maar we kennen geen genade... morgen gaan we WEER vroeg op voor Universal Studio's!
Florida - dag 4
Door Michiel Veenstra, vrijdag 2 juni 2006 om 9:09
Dit is deel 4 van een reisverslag-in-progress van onze recente vakantie naar Florida. Het volledige verslag (voor zover af) vind je hier.
Wat denk je: zou ik na twee dagen non stop Disney-parken er al genoeg van hebben? Neeeeeee natuurlijk niet! Dus ook op vrijdagochtend is het weer barbaars vroeg op voor een dag met twee parken in het vooruitzicht: Animal Kingdom en Disney MGM Studio's. Ik heb beide natuurlijk inmiddels al gezien, maar dat geldt niet voor mijn lieflijke reisgenoten. Dus met het gezicht nog op 'te-weinig-koffie-gehad' staan we voor negenen te wachten bij de ingang van Animal Kingdom tot dit prachtige park opengaat.
Tijdens het wachten worden we vermaakt door een rondrijdende pratende palmboom. Die, wanneer je met hem op de foto wil, vrolijk 'treeeeeee' roept. Je moet het zien, geloof me. Eenmaal binnen is het natuurlijk heel erg duidelijk wat er gebeuren moet: hup hup hup op naar Expedition Everest. We halen een Fastpass en gaan meteen daarna in de gewone wachtrij staan, zodat we deze topper twee keer achter elkaar kunnen doen. De opzet slaagt (op een iets langere wachttijd in de Fastpass-rij na door een kleine storing) en iedereen is al net zo blij met EE als ik gisteren al was :-)
Hoe vroeg het op de dag ook is, het wordt al snel warm. Door de regenbui van gisteren is het drukkende er wel van af en wat over is gebleven is een stralende dag met een felle zon. Kortom: een uitgelezen mogelijkheid voor het optimaal benutten van de natte Kali River Rapids. 10e gaat ook mee - ondanks de waarschuwingen dat zwangere vrouwen beter niet aan boord kunnen. We kennen de KRR inmiddels en zien niet in hoe deze een gevaar kunnen opleveren behalve dan een natte buik: 10e gaat dus ook mee, eindelijk ook voor haar eens iets anders dan een film of een tamme bootrit.
We worden WEER nat en vindne het WEER leuk: 10e blijft er zelfs bijna in. We drogen op bij de 3D-film Tough To Be A Bug en halen een Fastpass voor de safari: naar het schijnt echt een topattractie. Vier jaar geleden vonden we er de tijd niet voor en ook vandaag blijkt weer dat de rit populair is: de door ons opgehaalde Fastpass gaat pas over een kleine twee uur in. Tijd doden dus! Dat doen we met een lunch (weer een build-your-own-burger dan maar :-)), fotosessies met Mickey, Minnie en Goofy en oud-Hollandsch lamballen.
Daar valt wel weer eens een keer bij op hoe ontzettend mooi het park is. Groen, groots, prachtige theming... het steekt echt met kop en schouders boven de andere Disney-parken uit. Iedereen die ooit heeft gedacht dat Disnet gelijk staat aan plastic, moet hier eens naar toe. Je kijkt je ogen uit!
Zodra het tijd is voor de safari, kijken we onze ogen uit. Onze grote safari-jeep neemt een paar bochtjes en hop we zijn op jungletocht... maar wel heel erg realistisch! We vergeten dat we midden in Florida zitten, in een pretpark... dit is echt heel erg goed gedaan. We rijden vlak langs dieren (echte dus, in dit geval) en helemaal het stuk op de savanne is adembenemend goed gedaan. Puik werk!
Na de safari splitsen we op: de dames gaan naar huis voor een middagdutje, de rest blijft achter voor een bezoek aan Dinosaur! en de vervaarlijk (maar ook vooral lelijk) uitziende Primeval Whirl: een spinnende muis-achtbaan waar je bont en blauw maar wel hard lachend weer uitstapt.
Inmiddels is het drie uur geweest, tijd voor de overstap naar het tweede park van vandaag: Disney MGM Studios. We waren hier al geweest, maar dat weerhoudt ons er niet van om meteen weer een sprintje te trekken naar de Tower of Terror. Na twee lift-ritjes gaan we naar buurman Rock n Roller Coaster. Leuk als je 'm kent, nog leuker als je niet weet wat je te wachten staat: op de actiefoto is duidelijk te zien dat Ruben NIET wist dat deze coaster iet omhoog getakeld wordt, maar je in 3 seconden van 0 naar 90 kilometer per uur wegschiet. Hij droomt er nog naar van :-)
We hebben in MGM rond half zes gereserveerd bij een buffetdiner, en dan ontmoeten we de dames ook weer. We hebben nog wat tijd en die vullen we met de Great Movie Ride en Tram Tour. Sinds de MGM Studios zijn uitgebreid met de uit Parijs geimporteerde Motor Stunt Show is die laatste attractie wel heel erg lame geworden: naast wat props en Catastrophe Canyon (waar je tram in een aardbeving met veel vuur en water terechtkomt) is er weinig interessants meer te zien in deze backstage-tour: het gaat eigenlijk alleen nog maar over hoe leuk de Stuntshow is en dat we daar zeker even moeten gaan kijken. Gaap.
Maar, goed nieuws: veel gapen geeft trek en laat het nou toch tijd zijn voor het eten! We schuiven met 11 man aan in de Hollywood & Dine voor een ontzettend lekker buffet. Heel gevarieerd ook, en, minstens zo opvallend: geen frietje te zien!
Tonnetje rond (het begint al te wennen hoor) verlaten we na anderhalf uur het restaurant om nog snel te genieten van een ritje Tower, om vervolgens plaats te nemen in het grote amphi-theater voor de afsluiter van vandaag: Fantasmic! Een toffe show vol water, vuur en effecten waar ik de vorige keer al van genoot, en ook nu weer erg blij van wordt. Niet iedereen is even enthousiast: er zit volgens hen geen verhaal in de rits van effecten die over het publiek worden gestort.
Voer voor discussie genoeg dus als we terug sjokken naar de auto's. Ik voel m'n voeten onderhand al wel een beetje. Maar: geen gemekker! Morgen gaan we vroeger dan ooit op voor de grootste wandeling van de vakantie....!
Florida - dag 3
Door Michiel Veenstra, woensdag 31 mei 2006 om 11:09
Dit is deel 3 van een reisverslag-in-progress van onze recente vakantie naar Florida. Het volledige verslag (voor zover af) vind je hier.
Je hebt dagen met een vol programma en dagen met een vol programma. Vandaag is er eentje met een vol programma: terwijl het gros van de vakantiegangers vandaag wat aanrommelt (hoofdzakelijk in malls en andere shopping-gelegenheden), ga ik met Harold en Patricia parkhoppen to the extreme: met uitzondering van het gister al bezochte Magic Kingdom gaan we naar alle Disney-parken vandaag, om de belangrijkste attracties allemaal 'af te werken'.
Ik ontmoet Harold en Patricia bij de ingang van Epcot en net als gisteren realiseren we ons weer hoe bizar het is om elkaar te ontmoeten op duizenden kilometers van huis, op een plaats waar we het als Disney-geeks zo vaak over hebben. Parkhoppen in Walt Disney World met freaks onder elkaar: it doesn't get much better than this!
In Ecpot hebben we drie attracties op het verlanglijstje: Soarin', Mission:Space en Test Track. De eerste ken ik al uit DCA, maar ook deze keer is het weer een superervaring: de illusie die de Imagineers weten te wekken dat je echt in een hangglider over de staat Californie vliegt is levensecht en goed voor flink wat kippevel. Voor Mission:Space en Test Track staan nauwelijks rijen, het voordeel van lekker vroeg in een park zijn. Test Track kende ik ook al van mijn bezoek in 2002, maar Mission:Space is een nieuwe ervaring. En eentje waar ik behoorlijk benieuwd naar ben: deze simulatie van een ruimtereis staat bekend als de meest intense ooit gemaakt door Disney. Sterker nog, in het korte bestaan van de attractie zijn er al twee mensen letterlijk meer dood dan levend uitgekomen. De waarschuwingen in de wachtrij en preshow over de intensiteit van M:S zijn niet van de lucht en inderdaad: de kotszakjes hangen duidelijk zichtbaar in de cabine waarmee we naar Mars gaan.
Maar om nou te zeggen dat het nodig was...? De illusie van een ruimtereis wordt gecreeerd door een centrifuge: je wordt in een rottempo rond gedraaid, waardoor je door de G-krachten maar nauwelijks je armen omhoog krijgt. Leuk gedaan, maar echt bijzonder wordt het maar niet. Ik heb 'm gezien en vind het wel best zo. Geen topper mijns inziens.
We willen ook nog wel even kijken bij het nieuwe Turtle Talk, maar daarvoor staat een te lange rij en zijn er geen fastpasses, dus pakken we de auto en rijden naar Animal Kingdom. Hier kijk ik heel erg naar uit: niet alleen omdat ik hier de mooie attracties Dinosaur en Kali River Rapids weer een keer kan doen, maar vooral omdat hier de nieuwste attractie van het resort staat, waar ik de laatste jaren de bouw op de voet heb gevolgd en waar de verwachtingen heel, heel hoog voor zijn: Expedition Everest. De immense attractie - een replica op schaal van Mount Everest torent hoog boven het park uit en lokt ons als gehypnotiseerd naar haar met sneeuw bedekte toppen. Al snel staan we in de prachtige wachtrij (een Tibetaans dorpje met een museum over de Yeti, de verschrikkelijke sneeuwman) en iets later mogen we al plaatsnemen in het treintje dat ons stomend en al de berg op gaat rijden.
Na een eerste bocht gaat het razendsnel omhoog. We rijden door een tempel met een waarschuwende muurschildering van de Yeti en vervolgens wacht ons een adembenemend uitzicht over WDW. Links zie ik de Tower of Terror en Spaceship Earth in de verte, rechts onder ons ligt Animal Kingdom aan onze voeten. Al snel dalen we af en komen we uit bij een stuk baan dat verwoest is door een onbekend iets... wat nu? Achteruit! We gaan met een rotvaart de duistere berg in en zien de contouren van een grotesk monster.... Nog verder en harder gaan we, tot een steile val de berg weer uit. De finale is waanzinnig: we staan oog in oog met een ongekend grote Yeti. Hij ziet er angstaanjagend uit en vanuit het eerste wagentje zou je zweren dat hij je grijpt met z'n enorme klauwen....
Na een tweede ritje in Expedition Everest maken we ons klaar voor een rondje Kali River Rapids, maar nog voor we kunnen instappen worden we al nat: een gigantische regenbui barst los. Een kwartier lang stortregent het als een malle. Het hing al een poos in de lucht: de afgelopen dagen was het drukkend warm en gisteravond konden we vanuit de tuin van The Villa al een gigantisch onweer op afstand zien voorbij trekken. Harold heeft een veredeld boterhamzakje als poncho en daarmee snelt hij naar de dichtstbijzijnde winkel om een echte Disney-poncho te scoren voor ons drieen. Droog en van plastic trotseren we de rest van het park: Kali (toch weer nat) en Dinosaur. De lunch is briljant: een McDonald's cheeseburger die je bij een goed gevulde saladebar zelf kunt voorzien van garnituur en saus. Nooit geweten dat m'n mond zover open kon :-)
Na Animal Kingdom is het tijd voor de laatste hop: naar de Disney MGM Studio's. Gisteren was ik hier ook al even en ook nu staat er een aantal ritjes in de Tower of Terror op het programma. Voer voor discussie, maar voor mij nog steeds hands down de beste attractie ter wereld. Ook de Rock n Roller Coaster pikken we mee en we doen een rondje in The Great Movie Ride, waar Harold en Patricia me op een paar goede Hidden Mickeys (en Donalds en Minnies) wijzen.
De dag loopt op z'n einde, tijd om afscheid te nemen. Ik drop Harold en Patries bij hun hotel en rij (een blokkie om voor een wandeling door Downtown Disney) weer naar de villa. Daar zijn inmiddels nieuwe gasten gearriveerd: Marc heeft zus Linda en haar dochters Jordan en Megan opgehaald van het vliegtuig. Zij wonen in Boston en doen een lang weekend gezellig mee in de Disney-parken. Hun komst wordt gevierd met een gezamenlijke maaltijd: hamburgers en salade! Die dan weer een fijne bodem vormen voor de Budweisers en Corona's :-)
Florida - dag 2
Door Michiel Veenstra, maandag 29 mei 2006 om 9:48
Dit is deel 2 van een reisverslag-in-progress van onze recente vakantie naar Florida. Het volledige verslag (voor zover af) vind je hier.
Lang leve de jetlag! Want door dit "ben ik nou wakker of slaap ik"-verschijnsel kost het niemand enige noemenswaardige moeite om op woensdagochtend om half zeven op te staan. En waarom? Nou, om op tijd bij het Magic Kingdom te zijn natuurlijk! Iedereen in ons gezelschap was het er toch wel over eens dat een vakantie in Orlando moet beginnen met een gezamenlijk te ondergaan Disney-ritueel in het vlaggeschip-park van het resort: muizen, kasteel, the works. Nadat we allemaal zijn opgefrist beginnen we dag (eens een keer niet met een dansje maar) met een ontbijt in het nabijgelegen Ponderosa's Restaurant. Jes en ik kenden dit nog maar al te goed van vier jaar geleden, voor de rest was de kennismaking met het 'All You Can Eat Breakfast Buffet' een hele ervaring. Voor vier dollar onbeperkt aan de eieren, bacon, worstjes, gebakken aardappelen, french toast, cinnamon rolls, fruit, cereal, softijs en vooral ook sloten koffie. De refills vallen in de smaak!
Voldaan (burp) gaan we iets na achten weer de auto's in om dan eindelijk voor het eerst het terrein van Walt Disney World op te rijden. De toegangspoort over de afslag is al genoeg voor een immens grote glimlach :-) Om het Magic Kingdom te bereiken, moet je via boot of monorail vanaf het Ticket & Transportation Center. Nou had ik op diverse internetfora de tip opgevangen dat het de moeite loont om bij het monorail-station brutaal te vragen of je voorin mag: dat mocht. Met vier man mogen we plaats nemen in de voorste cabine bij de bestuurder, waar je een te gek vrij zicht hebt op de baan en dus je eindbestemming: het Magic Kingdom. We krijgen zowaar een heuse co-pilot license mee en dan kan de pret wat mij betreft niet snel genoeg beginnen. We zijn op tijd (kwart voor negen), want we pikken nog ruimschoots een uitgebreide openingsceremonie mee bij het station van Main Street met dansers, characters en een machinist die wel heel erg veel op Gerard Joling lijkt. Hilariteit alom, zo u begrijpt. Vooral 10e houdt met moeite het vruchtwater binnen van alle vrolijkheid.
Als na de opening het park om stipt 9 uur de poorten opent, gaat een deel van het gezelschap vast naar binnen voor de eerste rook-stop (roken mag in Disney World alleen op toegewezen plekken), de rest blihft nog buiten de poorten wachten op Harold & Patricia. Zij zijn hier al anderhalve week en gaan vandaag gezellig mee op stap. Al wachtend krijgen we mooi de gelegenheid snel op de foto te gaan met onder andere Pluto en Mickey zelf.
Zodra de club compleet is beginnen we aan een strak geplande linksom-wandeling waarbij we afwisselend Fastpasses scoren, rides doen, rookpauzes afwachten en vooral veel lol hebben. Iedereen - ook de mensen die vandaag voor het eerst een Disney-park bezoeken - is onder de indruk van de tof afgewerkte theming en vermakelijke attracties zoals Splash Mountain (waar Roosmarijn met louter nog 1 pootje van haar zonnebril uitkomt), Big Thunder Mountain, The Haunted Mansion, Philharmagic (deze 3D-film was voor mij ook nieuw, kippevel!), It's a small world en Space Mountain (slappe lach!).
Het weer is heerlijk (er moet regelmatig gesmeerd worden) en de drukte valt ook honderd procent mee, zeker in vergelijking met de ervaring van Harold en Patricia van de afgelopen week. Het lijkt er op dat we met de gekozen vakantieperiode (net na Spring Break en onze eigen meivakantie) goed zitten! Tijdens lunch maken we weer even kennis met overdaad: de bestelde funnel cakes gaan bij slechts twee mensen helemaal naar binnen, de rest zit net voorbij de helft al hutje-mutje vol.
Iets na tweeen hebben we alle belangrijke attracties gehad en besluiten we - ook omdat het inmiddels al wat drukker is geworden en de zon flink doorschijnt - niet helemaal door te halen tot het vuurwerk van vanavond negen uur. 10e wil graag even een dutje doen en gaat met Harold en Patricia - die opteren voor een paar uur aan hun zwembad - mee naar hun hotel. De rest gaat met boot en bus alvast wat inlopen op schema: we duiken de Disney MGM Studios in voor een warm weerzien en voor anderen enthousiaste kennismaking met de Tower of Terror en Muppet Vision 3D. De Tower weet weer helemaal te overtuigen als beste attractie ter wereld en de Muppets zorgen voor een paar fijne one-liners die de hele vakantie door blijven gaan (You dropped your pot!).
Als de avond valt gaan we weer terug naar het Magic Kingdom voor een snelle hap avondeten en een hereniging met Harold, Patricia en 10e. We genieten met z'n allen van het larger-than-life vuurwerkspektakel Wishes. Verbaasd over hoe gestroomlijnd en snel het Disney-personeel de vele tienduizenden bezoekers weer met de monorail bij de parkeerplaats weet te krijgen stappen we in de auto en tuffen terug naar de villa. Daar wachten koude Budweisers voor een afzakkertje bij het zwembad. Eén voor één taaien we af naar bed, klaar voor de nachtrust. Voor de meesten een lange inclusief uitslapen, voor mij weer een korte met wekker: morgen staan maar liefst drie van de vier Disney-parken op het programma!
Florida 2006 - dag 1
Door Michiel Veenstra, dinsdag 23 mei 2006 om 17:16
Dinsdag 9 mei... de dag begint vroeg... erg vroeg! Om half zeven staat er een treintaxi klaar om ons naar het station te rijden. Roosmarijn zit al in de taxi, Marc & Pieter ontmoeten we op het station. In Bussum stapt Maricha op en uiteindelijk sluiten ook 10e en Ruben aan in Amsterdam. Het gezelschap is compleet op naar Schiphol!
De check-in verloopt snel (e-ticket), het ontbijt wordt weggewerkt (Jes & ik opteren voor de traditionele Schiphol-Egg McMuffin, de rest wil VOOR we in Amerika aankomen nog wat verantwoords) en al snel zijn we aan het boarden. We hebben mazzel: het vliegtuig zit nog niet eens halfvol en dus kunnen we zitten, hangen en vooral liggen waar we willen met zeeen van ruimte!
We lezen wat, kletsen wat, kijken naar films (Matchpoint, kickfilm!) en voor we het weten zijn we er: Orlando International Airport! Het is even zoeken (waar zijn onze koffers, waar kunnen we de huurauto's afhalen en waar zijn de rokers gebleven?), maar binnen no time staan we aan de balie van Alamo onze auto's te ritselen. Drie stuks, want ons gezelschap zal in de loop van de week uit 11 man bestaan en dan is een beetje mobiele flexibiliteit best lekker.
De incheck-dames doen wel wat lastig: willen we ECHT niet upgraden naar een groter model dan het geboekte kleinste karretje? In wat we nu mee krijgen kunnen we ECHT niet fatsoenlijk naar Key West rijden hoor. We blijven stug volhouden aan onze keuze, weigeren elke vorm van upgrade en bijbetaling en lachen ons vervolgens de ballen uit de bermuda als we in de parkeergarage bij 'economy' staan: Amerikanen houden er duidelijk een ander idee op na als het gaat over wat 'klein' is. Dat zullen we in de loop van de vakantie nog merken bij elke bestelling in een restaurant, maar nu zien we het ook bij autoverhuur: met gemak pakken we onze koffers in de Chevy's en gaan als een vrolijke optocht op weg naar de eerste bestemming: het afhaalpunt voor de sleutels van onze villa!
Eén en ander loopt gesmeerd en via een bezoek aan Walmart (chips, bier, brood, pindakaas en nog enkele tientallen kilo's aan overige boodschappen) rijden we naar ons verblijf voor de komende weken: een luxe villa met vijf slaapkamers, oprit, garage, zwembad en flinke keuken. Op weg naar de villa rijden we langs het hotel waar we in 2002 ook al verbleven en niet lang daarna zijn we er. Kortom: de ligging van de villa is perfect. In een simpel wijkje op rustige afstand van de drukke weg, maar op slechts 10 minuutjes rijden van de Disney-parken. Met dank weer aan American Estates!
Eenmaal binnen is het vrij simpel wat er gaat gebeuren: een frisse duik in ons eigen zwembad, om een beetje te vergeten dat we qua thuistijd al ver over bedtijd zitten. Als de avond langzaam begint in te vallen besluiten we een hapje te gaan eten en daarna een kijkje te nemen in Celebration, het bizarre dorp dat hier vlakbij ligt. Celebration is ontworpen door Disney en ziet er uit als het perfecte suburbia: keurige huizen, witte hekjes, een 50's-achtig centrum met art-deco-bioscoop.
Eten doen we bij Taco Bells: voor sommigen een oude bekende, voor anderen de eerste kennismaking met de Amerikaanse cuisine; snel, vet en veel. En gratis refills in frisdrankbekers zo groot als emmers. Genieten, inderdaad :-)
Celebration zorgt voor gelijke dubbele reacties: iedereen vindt het er relaxed (en sowieso een fijne afwisseling na al het plastic langs de 192-snelweg), maar het blijft natuurlijk bizar dat alles gefabriceerd is en zo nep als hell.
Niet nep is de fontein tegenover de bioscoop. Ook niet nep is het volledig onvoorspelbare patroon waarop de waterspuiten op het middelpunt van de fontein neer komen, zo merken Ruben en ik als we wat aan het dollen zijn. Kletsnat nemen we plaats op een terrasje voor een koffie, voor we dan echt naar de villa teruggaan voor een stevige nachtrust. Morgenvroeg gaat de wekker, het Magic Kingdom wacht!
Michiel Twittered
Wat een onrustig dagje was het. Zo maar eens vroeg het nest in!
@N1els woeps. Ik dacht andersom, dus. Maar dan die ene. Vind je niet? En bedankt :-)
Zegt Perez Hilton: seizoen 8 van 24 is het laatste. http://bit.ly/dnJxFf
Michiel Flickerd
Laatste Nieuwsberichten
Archief op categorie
- Algemeen
- Algemeen (127)
- AngryPix
- Algemeen (59)
- Archief
- Algemeen (5030)
- Disney
- Algemeen (59)
- Films
- Algemeen (8)
- Florida 2006
- Algemeen (6)
- Geektalk
- Algemeen (19)
- Leuke links
- Algemeen (222)
- Mobypicture
- Algemeen (82)
- Muziek
- 90s Request (10)
- Algemeen (238)
- Crowded House (26)
- Fijne 50 (8)
- Weezer (21)
- Nieuws
- Algemeen (59)
- Commentaar (7)
- Noordpool FM
- Algemeen (45)
- De aanloop (13)
- Operation Iraqi Sunrise
- Algemeen (13)
- Orlando 2002
- Algemeen (16)
- Pepernoten Countdown
- Algemeen (16)
- Radio
- Algemeen (309)
- Coco de Papegaai (3)
- Ek-stra Weekend (120)
- MetMichiel (164)
- MetMichiel naar de USA (6)
- Serious Request (1)
- Serious Request (32)
- Serious Talent Live (6)
- Starbucks
- Algemeen (18)
- Strips
- Algemeen (29)
- TV
- Algemeen (87)
- MetMichiel naar... (9)
- Viva Las Vegas
- Algemeen (9)



